Slider

Dlaczego filmy?

Ponieważ film jak każde dzieło sztuki może być uważane za pewną formę terapii. Warto zatrzymać się i zobaczyć co nas w filmie porusza, co nas zastanawia, co odpowiada naszemu doświadczeniu. Filmy niosą ładunek emocjonalny. Warto patrzeć na film nie tylko pod kątem fabuły, którą przedstawia czekając, czy zakończy się tak jak się spodziewaliśmy czy całkiem inaczej ale szukać głębiej. Jest taka scena w filmie „Patch Adams”, kiedy bohater, leczony psychiatrycznie wyciąga dłoń i wystawia cztery palce pytając się innego pacjenta: ile widzi palców. Pytany odpowiada: cztery, na co zadający pytanie mówi- osiem, patrz głębiej. Film może być zatem podróżą w głąb – w głąb bohaterów, w ich historię życia, w ich radości, lęki, walkę. W głąb doświadczeń artystycznych – muzyka, ujęcia, gra aktorów, scenografia. Każdy z nas nosi w sobie niezmierzoną głębię, dlatego artystyczne doznania poruszają w nas tę głębię, wydobywają to co w niej się znajduje.
Filmy czasem nie mają jednoznacznego moralnie zakończenia to nas pobudza do myślenia i pomaga wyrobić swoje zdanie, daje nam przestrzeń do patrzenia na świat szerzej nie tylko  w sposób: to jest czarne, to białe.

Kolejne filmy będę prezentować w cyklu co trzy – co cztery tygodnie, po to, aby dać Wam czas na przemyślenie, zatrzymanie się. Zachęcam do komentowania i dzielenia się swoimi spostrzeżeniami. Wymiana myśli, to duża wartość, ponieważ każdy z nas może dostrzec w filmie coś innego. To szansa na zbudowanie w sobie przestrzeni na drugiego człowieka z jego odmiennym patrzeniem, z jego rozumieniem sytuacji i zachowania bohaterów. To możliwość na to, by nie krytykować, gdy ktoś myśli inaczej, ale zastanowić się czy „moja prawda” jest jedynie słuszna.

Opisy prezentowanych przeze mnie filmów powstały właśnie w ten sposób – to była wymiana myśli z moją siostrą. Opowiadałyśmy nawzajem, co nam się w filmie podoba, ale też jak odczytujemy i rozumiemy różne wątki, jakie film niesie dla nas przesłanie. Jestem Jej bardzo wdzięczna za słuchanie, dzielenie się, delikatność, mądrość i towarzyszenie ☺.

Opis filmu to również próba spojrzenia na film pod kątem terapeutycznych zagadnień, zastanowienie się co w postawie bohaterów, w ich wewnętrznym przeżywaniu jest pomocne do odkrycia swojej drogi w zmaganiu się z różnymi trudnościami.

Po bardzo długiej przerwie, witam ponownie na blogu. Dziś chcę się z Wami podzielić przemyśleniami dotyczącymi oglądanego przeze mnie filmu: „Władca pierścieni”. Przy opisie chcę sięgnąć do fragmentów książki, którą bardzo polecam, „Kontemplacja. Wprowadzenie do modlitwy uważności” Franz Jalics SJ. Ta książka jest odpowiedzią na wiele moich pytań, jest wskazówką, jak dotrzeć do głębi- do siebie, do Boga. Prowadzi przez
Dziś wraz z Siostrami chcemy podzielić się myślami dotyczącymi filmu “Everest” w reżyserii Baltasar Kormákur. Wybór filmu był podyktowany wstrząsającymi informacjami o śmierci wielu osób, które próbowały zdobyć szczyt Everest.   W próbie wejścia na szczyt była dla mnie jakaś dzika drapieżność, jakaś przemoc, potrzeba „zdobycia”, czyli zawładnięcia, zdominowania, pokonania. Zresztą, nawet potocznie się mówi: „zdobyć górę”.   Oglądając film
“W rękach Boga”, reż.Joseph Sargent   Dziś prezentujemy z siostrami (s. Urszula) film oparty na faktach, przedstawiający historię znanego kardiologa Alfreda Blalocka i jego współpracownika Vivien Thomasa. Dziękuję za każdą piękną, bogatą myśl.   W czasie oglądania filmu zatrzymała mnie myśl: to, co jest wewnątrz nas uwidacznia się na zewnątrz- w naszych decyzjach, wyborach, słowach, zachowaniu.. To, co na zewnątrz
“Wyspa”, reż. Pavel Lungin   Dziś chcę się z Wami podzielić refleksjami dotyczącymi filmu “Wyspa”. Dziękuję s. Urszuli i mojej siostrze za podzielenie się myślami, które zamieszczam. Film warto obejrzeć, szczególnie w tym czasie Wielkiego Postu, bo niesie głębokie przesłanie dotyczące przemiany, pokuty, miłosierdzia.   Co we mnie sprawił ten film?- wniósł ciszę i spokój. Był odpowiedzią w chwili samotności

GRA

“Gra”, reż. David Fincher   Dziś dzielimy się kolejnymi przemyśleniami:   W filmie główny bohater, Nicholas, doświadcza stanu, który można porównać z chorobą psychiczną: nie wie co jest prawdą, co fikcją, doświadcza lęku i przerażenia, nie ufa już prawie nikomu, zostaje sam, wszystko postrzega jako zagrożenie. Wszystko wymknęło się spod jego kontroli, nic już od niego nie zależy. Celowe działanie

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *