Wiara

CISZA – MIŁOŚĆ Ostatnio odkrywam, że wszystko ma prowadzić do miłości. Ostatnio we wspólnocie rozmawiałyśmy o emocjach. Pamiętam, jak dość dawno temu słuchałam na youtubie p.Wiktora Osiatyńskiego. Poruszał temat 12 kraków. I w jednym z nich mówił o emocjach, o tym, że nie zależnie od sytuacji, w której człowiek się znajduje emocje, które się w nas pojawiają są tylko i wyłącznie nasze. Tzn. to nie jest tak, że druga osoba jest przyczyną moich emocji. Przyczyna tkwi we mnie. Jedna osoba

CISZA – POCZUCIE WŁASNEJ WARTOŚCI Ostatnio myślę, jak to jest, że niekiedy trudniej o wewnętrzną motywację do podjęcia czegoś. (Ten temat motywacji prowadzi mnie do przemyśleń o poczuciu własnej wartości). Startuje się po raz kolejny np. z nauką języka i po chwili zapału już idzie pod górkę, już się rezygnuje. Osoba zaczyna ćwiczyć, ale dużo czasu nie mija i się wycofuje z podjętych działań. A każde takie wycofanie to potwierdzenie, że: „to nie dla mnie”,

CISZA – DOBRO Dużo o ciszy w ostatnim czasie. Ale tak jak pisałam we wcześniejszych postach cisza jest przestrzenią, w której człowiek doświadcza uzdrowienia. Nawet gdy nie jest to celem. A właściwie kiedy nie jest to celem. Bo cel często zakłada oczekiwanie czegoś i jakieś wewnętrzne napięcie, że coś się musi wydarzyć.  A w ciszy odkrywa się, że nie trzeba do niczego zmierzać, nie trzeba nic zmieniać. A jednocześnie wszystko jakby się uspokaja w nas i dojrzewa- co nie jest celem samym

CISZA – ODPOCZYNEK W sytuacjach, w których nie jestem w stanie nic zmienić i zrobić, bo np. decyzje i wybory leżą po stronie kogoś innego cisza pomaga odnaleźć spokój. Nie wiem jak będzie, nie wiem co będzie, ale uczę się nie przejmować tym. Przyjmować co jest i widzieć dobro, które jest. A dobro dla mnie jest takie- że w ciszy dostrzegam Boga, który jest.  Cisza wyprowadza z egoizmu- z tego, że ma być tak jak chcę i cisza uczy tego, żeby chcieć dla